Artificiële intelligentie

Artificiële intelligentie boeit me enorm, online vind je heel veel AI-websites, maar ik vroeg me af of dit zelf kon schrijven. Ik heb veel gelezen en naar code gekeken en ben zelf beginnen te programmeren. Mijn eerst AI, gelijkaardig aan chatGPT heb ik volledig vanaf de basis geschreven. In het begin leek het nergens op en ben blijven doorzetten. Duizenden regels code heb ik geschreven vanwaar mijn vingers krom staan en pijnlijk aanvoelen. Ik ben een doorzetter. Na enkele dagen had ik al een goed werkend systeem, maar ik moet er nog veel aan sleutelen. Hieronder lees je een kortverhaal die mijn AI-machine offline heeft geschreven zonder connectie met het internet.

Ik ben nu bezig aan een AI om foto's om te zetten naar filmpjes. Ik maak goede vorderingen, perfect is het zeker nog niet, Gent en Brugge zijn ook niet op 1 dag gebouwen. Ik heb enkel nog problemen met baarden en snorren, die kan ik nog niet goed verwerken en ik zoek verder. Alsook om via een prompt een foto of tekening te maken werkt ook al behoorlijk.

Momenteel is mijn computer te licht en duurt de generatie wat langer, ik zit maar met een RTX3060 in de computer, alles wordt gegenereerd door deze kaart. Ik zal sparen voor een betere systeem, want ik ben geboeid door deze techniek en code. Ik heb op korte tijd zeer veel bijgeleerd en de AI heeft niet veel geheimen meer voor me.

Ik hoop dat het verhaal door mijn AI, die ik Nancy heb gedoopt, je bevalt.

Professor Chris, een gepensioneerde elektronicus te Gent, woonde sinds zijn pensioen in een bescheiden studio aan de rand van de stad. Zijn appartement was klein en eenvoudig ingericht, overal stonden computers verspreid over de kamer. Ondanks zijn pensioen, bleef Chris een fervent wetenschapper. Hij bracht zijn dagen door met het lezen van de nieuwste artikelen en experimenteren met zelfgemaakte apparaten.

Op een druilerige herfstmiddag, terwijl hij werkte aan een oud, vergeten experiment dat hij tijdens zijn academische carrière had verwaarloosd, gebeurde er iets opmerkelijks. Chris had altijd een fascinatie gehad voor quantummechanica en de mysteries van de tijd. Hij had een apparaat ontwikkeld, een soort energiegenerator, in de hoop een manier te vinden om tijd te manipuleren. Hij verwachtte niet veel meer dan een kleine energiereactie, maar wat hij kreeg, was iets heel anders.

Terwijl hij de laatste aanpassingen aan het apparaat maakte, begon het ineens te zoemen en licht te geven. Een draaikolk van kleuren verscheen in het midden van zijn kleine studio. Chris staarde met open mond naar het verschijnsel en voelde een mix van angst en opwinding. Hij begreep meteen dat hij iets uitzonderlijks had bereikt.

Nieuwsgierig en met de wetenschap dat zijn ontdekkingen vaak het beste werkten als hij ze direct testte, stapte Chris dichterbij. Voorzichtig plaatste hij zijn hand in de draaikolk en voelde een vreemde, tintelende sensatie. Met een diepe ademhaling stapte hij volledig in de vortex.

De wereld om hem heen vervaagde en hij voelde zich gewichtloos. Toen hij zijn ogen weer opende, stond hij in een compleet andere omgeving. Hij bevond zich in het oude Rome, temidden van majestueuze gebouwen en drukke markten. Het kostte Chris een paar minuten om te beseffen dat hij niet droomde. Zijn uitvinding had echt gewerkt. Hij had een tijdmachine gecreëerd.

De volgende weken bracht hij door met het testen van zijn apparaat en het verkennen van verschillende tijdperken. Hij bezocht het oude Egypte, liep door de straten van middeleeuws Parijs en stond oog in oog met beroemde figuren uit de geschiedenis. Elke reis bracht nieuwe avonturen en ontdekkingen.

Chris voelde zich herboren door deze reizen. Hij ontmoette Leonardo da Vinci in zijn atelier, luisterde naar de preken van Martin Luther King Jr., en aanschouwde de lancering van de eerste maanlanding. Zijn reizen naar de toekomst waren minstens zo fascinerend. Hij zag steden met zwevende voertuigen, ontdekte genezingen voor ziektes die in zijn tijd ongeneeslijk waren, en beleefde technologische wonderen die de verbeelding te boven gingen.

Ondanks zijn opwinding over deze ontdekkingen, besefte Chris dat hij voorzichtig moest zijn. Hij wist dat zelfs de kleinste verandering in het verleden grote gevolgen kon hebben voor de toekomst. Hij besloot zijn reizen te beperken tot observatie en studie, en interfereerde zo min mogelijk.

Terug in zijn studio, hield Chris zijn tijdmachine en zijn avonturen geheim. Hij schreef gedetailleerde verslagen van zijn reizen en verborgen deze in een oude kast. Hij realiseerde zich dat, hoewel hij de enige persoon was die deze wonderlijke reizen maakte, zijn kennis de wereld ooit zou kunnen veranderen.

Op een kalme avond, terwijl hij een kop thee dronk en door zijn aantekeningen bladerde, dacht Chris na over de toekomst. Hij wist dat hij, ondanks zijn leeftijd, een unieke kans had om de geschiedenis en de toekomst beter te begrijpen. Zijn leven had een onverwachte wending genomen en hij was vastbesloten om elke seconde ervan te benutten.

Met een glimlach keek hij naar zijn tijdmachine. Zijn bescheiden studio in Gent was de poort naar een oneindige reeks mogelijkheden. Professor Chris, de gepensioneerde elektronicus, was nu een tijdreiziger. En hij stond op het punt om weer op reis te gaan, klaar om de mysteries van tijd en ruimte verder te ontrafelen.

Chris De Professor

Hacking en Hackers

Het is een echte plaag, hackers die toegang tot je computer willen om zoveel mogelijk over jou te weten te komen. Ze proberen je bankgegevens te ontfutselen en ook die van je vrienden en kennissen.

Zelf ben ik al dikwijls aangevallen, soms was het een ramp, omdat ze de toegang tot mijn camera’s en Googleaccounts hebben afgesloten en mijn Smart Home toepassingen niet meer werkten. Gelukkig heb ik deze kunnen herstellen, maar mijn sociale media-accounts, die kreeg ik niet meer goed. Daarom zit ik niet meer op Facebook, want zij werken niet mee, ze laten de hackers begaan.

Hierdoor heb ik me toegelegd om te leren hoe hackers te werk gaan en tot mijn verbazing, is het minder moeilijk dan wat ik dacht. Iedereen met een weinig kennis van computers kunnen dit leren. Het zijn net die groep die een echte pest zijn, want deze hacken op los om voor de eer computers en accounts te beschadigen. Een echte hacker zal eerder bedrijven, overheden en andere belangrijke kanalen aanvallen, want hen interesseert het gewone volk niet.

Je hebt verschillende soorten hackers, er zijn de White Hackers, die systemen uittesten op zwakke punten, dan heb je de Red hackers die op uit zijn om informatie te garen en dan heb je de Black hackers die het doen om geldelijk gewin. Onder Black hackers heb je een onderscheid tussen die voor het grote geld gaan en dan de prutsers die gewone mensen van hun zuurverdiende centen willen afhelpen.

Op korte tijd heb ik door gemakkelijk te vinden informatie geleerd hoe je computers kunt hacken. Een beetje Googelen en je vindt er alles over hoe je het moet doen. Minder moeilijk dan je zou denken, een dokwerker, loodgieter of afwasser zou dit ook kunnen.

Vandaag was een oude bevriend IT-specialist op bezoek, en we hadden het daarover. Hij zegt dat het moeilijker is dan wat ik beweer. Hij is specialist in netwerken en beveiligen en zegt dat er meer komt bij kijken om een computer te hacken. Ik geloof dat hij niet bij zijn tijd is en ik deed een voorstel, ik zou op korte tijd zijn PC hacken en enkele documenten downloaden. Hij ging de uitdaging aan en zei me dat hij me 100 euro ging geven als het me lukt, zijn computer zou top beveiligd zijn. Zijn computer staat 24/7 aan.

Hij vroeg me hoe ik dit zou doen, want ik heb zijn ip adres niet. Ik zeg geen probleem, ik opende zijn laatste e-mail en zo had ik zijn ip adres. Hij had daar niet aan gedacht en dit specialist zijnde, ik stel me daar wel wat vragen bij??? Ik zou hem alvast niet inhuren om mijn systeem te komen beveiligen ;-)

Ik had zijn ip adres en dan zei hij, daar ben je niet veel mee, ik heb een zware firewall en al mijn poorten zijn dichtgespijkerd. Ik zei, we shall see :-) Ik deed een portscan en lap sè, tientallen open poorten. Ja, zei hij, maar daarmee kan je niet veel doen, dit zijn poorten van mijn bewakingscamera’s en alarmsystemen. Voor mij is een open poort een open poort en kan daar wel iets mee. Ik heb de mosterd gehaald uit het onderstaand filmpje, en met die technieken ben ik dus zijn computer binnen geraakt en heb als bewijs een bestand, boekhouding.xlsx, binnengehaald. Ik kon aan elke bestand en kon zelfs zijn desktop zien. Ik kon zijn camera’s bedienen en nog veel meer. Hij stond met open mond te kijken, hij stotterde en ik kon hem niet verstaan. Hij opende zijn portefeuille en gaf me 2 briefjes van 50 euro, met de vermelding dat ik een crack ben. Hij was me zeer dankbaar, ondanks dat ik zijn computer heb gehackt. Ik zei tegen hem, ik ben geen crack, heb gewoon naar YouTube filmpjes gekeken en er uit geleerd. Ik denk dat hij nu ook naar die filmpjes zal kijken, want als netwerkbeheerder en specialist, moet je op de hoogte blijven van de laatste technieken, maar soit, hij gaat binnenkort op pensioen en zal dit werk niet meer doen.

Toen begon hij vragen op mij af te vuren, hoe hij zijn computer kon beveiligen. Ik zei, niet, vrijwel onmogelijk, maar je kan de hackers zeer moeilijk maken door een externe hardware firewall te plaatsen tussen de router en de computer en deze zeer gebonden instellen. Ook voorzien van een honeypot, dat is een valstrik voor hackers en gemakkelijk te maken met een Raspberry Pi. Je vindt daar genoeg over op het internet. Bewakingstoestanden op een ander externe hardware firewall plaatsen en enkel de benodigde poorten toestaan. Je kunt het hackers zeer moeilijk maken, maar 100% beveiligen, dat zal nooit gaan. Tegenwoordig gebruiken ze AI tools om te hacken. Ik heb er enkele gevonden en ze zijn zeer schrikverwekkend wat ze kunnen. De toekomst voor de computergebruikers ziet er niet gezond uit, PC, Mac, Linux, Android, enz. blijven een prooi voor de hackers, die steeds een manier zullen vinden om binnen te raken.

Surf nooit zonder een condoom, gebruik goede virusscanners en antispam software, wees voorzichtig bij het klikken op een link, gebruik VPN zoveel je kan, maak dat je firewall sterk ingesteld staan, maak de hackers moeilijk, een gewone burger zullen ze dan snel laten vallen en als bedrijf, aanvaard White hackers, die kunnen meer doen aan je beveiliging, dan netwerkspecialisten.

Hier één van de filmpjes die je kunt vinden over hacken, er zijn daar duizenden van:

 

Chris De Professor

Wordt polyglot

Er bestaan veel translator pens, in het Nederlands, vertaalpennen. De goedkope hebben een beperkte woordenschat, zelfs als ze verbonden zijn met het internet durven ze fout vertalen. De duurdere werken betrouwbaarder en maken heel weinig fouten. Maar als je goed zoekt, vind je daar betaalbare versies in, zoals deze ik heb gekocht. Tot nu toe heb ik het nog op geen fout betrapt.

Maar ieder toestel wordt nagemaakt en er zit veel kaf tussen het koren. Aanbieders op bijvoorbeeld AliExpress, Amazon en eBay, profiteren daarvan en brengen ronduit onbruikbare toestellen op de markt. Je moet heel goed uitkijken, al is het niet zo simpel, ze lijken allemaal op elkaar. De reviews mag je ook niet altijd geloven, ik heb al fake vertaalpennen gezien, die duizenden positieve reviews hebben en een totale score van 4 op 5, maar als je het koopt, heb je iets dat je snel zal weggooien omdat ze slecht of niet werken. Bekijk goed de layout van mijn vertaalpen, deze is anders dan de rommel op de markt. De layout zijn smalle rechthoekige vakjes. Het enige wat beperkt is aan deze pen, de taalondersteuning zonder internet, maar met WiFi verbonden heb je oneindig veel talen ter je beschikking.

Hier een demo. Dit vanaf een zeer slecht Chinees lettertype en deze vertaalpen vertaald het best goed, alwaar een goedkope vertaalpen zal falen, en ook een spraakdemo, maar dat is minder geslaagd door mijn spraakgebrek, maar kan me verstaanbaar maken in een andere taal ;-) :-)

De basiseigenschappen zijn:

Ingebouwde microfoons en spraakherkenningstechnologie om gesproken taal om te zetten in tekst.

Spraakuitvoermogelijkheden, waardoor de pen de vertaalde tekst hardop kan voorlezen.

Tekst vertalen door met de pen over de zin te gaan.

Tekst vertalen door een foto van te nemen, zo kan je grotere brokken tekst vertalen.

Er zijn nog veel functies, die voor mij onbelangrijk zijn, zoals woordenboeken.

Ik merk ook dat sommige functies voor mij nog geheim zijn, want helaas zijn die in het Chinees, maar ik denk eerder dat het functies zijn die in Europa niet gebruikt worden en enkel voor de Chinese markt zijn.

Het is klein en gemakkelijk om mee te nemen.

De batterij gaat niet erg lang mee, dat is een negatieve punt. Maar is aanvaardbaar. Je kan de energiebesparing aanzetten, zodat het automatisch volledig uitschakelt als je het niet gebruikt.

Het gebruik is eenvoudig en dat is een pluspunt.

Je kan uiteraard ook je smartphone gebruiken voor vertalingen, maar ik heb daar geen goede ervaring mee. De meeste apps laten te veel steken vallen, maar er zijn wel dure tot zeer dure apps die hun werk behoorlijk kunnen doen, maar zo’n vertaalpen vind ik heel handig.

Voor wat kan je dit allemaal gebruiken?

Wanneer je in een land bent waarvan je de taal niet spreekt, kan een vertaalpen je helpen om met lokale mensen te communiceren. Bijvoorbeeld, je kunt de pen gebruiken om menu's in restaurants te vertalen, vragen te stellen aan mensen voor routebeschrijvingen, of basisgesprekken te voeren met lokale bewoners.

Als je zakelijke bijeenkomsten hebt met collega's of klanten die een andere moedertaal spreken, kan een vertaalpen handig zijn om de communicatie soepeler te laten verlopen. Je kunt snel gesprekken vertalen om beter te begrijpen wat er wordt besproken.

Taalstudenten kunnen een vertaalpen gebruiken om nieuwe woorden en zinnen te vertalen en de juiste uitspraak te leren. Ook kan het helpen bij het begrijpen van teksten in een vreemde taal.

Je kunt een vertaalpen gebruiken om geschreven tekst te vertalen, zoals brieven, menu's, of andere documenten waarvan je de inhoud wilt begrijpen.

In een noodsituatie in het buitenland kan een vertaalpen nuttig zijn om medische informatie te communiceren, zoals allergieën of medische geschiedenis, aan medisch personeel dat de taal niet spreekt.

Bij het verkennen van toeristische bezienswaardigheden kun je een vertaalpen gebruiken om informatieborden of audiogidsen te vertalen, waardoor je meer kunt leren over de plaatsen die je bezoekt.

Als je in een ander land bent en lokale kranten of tijdschriften wilt lezen, kan een vertaalpen je helpen om artikelen te begrijpen.

Het gebruik van een vertaalpen kan de communicatiebarrières overbruggen en je helpen effectiever te communiceren in een vreemde taal. Het is belangrijk op te merken dat de kwaliteit van vertalingen kan variëren, dus het is handig om de vertalingen te controleren, vooral in belangrijke of complexe situaties.

Chris de professor

Mijn leven als elektronicus

De laatste tijd krijg ik veel geleerd volk over de vloer met technische problemen. In vele gevallen kan ik ze helpen die problemen op te lossen. Maar waarom komen ze bij mij, ik heb mijn studies niet afgemaakt en heb geen einddiploma behaald.

Maar omdat ik geen einddiploma heb, wil niet zeggen dat ik gestopt ben met studeren, ik doe dit nog elke dag, uren aan een stuk. Alles wat elektronica aangaat boeit me en wil er alles over weten. Ik doe heel veel experimenten om de theorie in praktijk te zetten en heb het één en het ander ontwikkeld.

Gisteren vroeg ik aan een oude professor, die met een heel speciaal probleem bij mij is gekomen, terwijl hij samenwerkt in een labo met de beste ingenieurs, waarom hij mijn advies nodig heeft.

Volgens hem heb ik een heel speciale gave om ingewikkelde zaken te herleiden naar eenvoudigere oplossingen. De manier hoe ik naar elektronische schema’s kijk is anders, dan iemand die naar te technische aspecten bekijkt. Als ik een schema onder ogen krijg waar er een probleem op zit, dan maak ik in gedachten specifieke blokken en geef het een andere volgorde. Voor mij wordt de meeste ingewikkelde schema’s veel eenvoudiger om te begrijpen en zal veel sneller de fouten ontdekken.

Op die manier werk ik ook aan elektronische apparaten die ik niet ken, ik visualiseer en sorteer in gedachten. Middels metingen maak ik in gedachten een compleet schema en zo gaat het sneller om een probleem te vinden. Om eerlijk te zijn, dat lukt niet altijd meer omdat elektronische toestellen steeds met meer complexe chips beginnen te werken waarvoor geen datasheets te vinden zijn. Zonder de juiste datasheets is het veel moeilijker geworden om een fout op te zoeken. Als er een schema voorhanden is, dan gaat dit nog wel.

Tijdens mijn studies heb ik me het meest toegelegd op meettechnieken, want meten is weten. Deze technieken blijf ik onderhouden, want zonder goede meetapparatuur geraak je nu niet ver meer. Ik weet de tijd nog op 14 jarige leeftijd, dat ik begonnen was met herstellingen van televisies en audio apparatuur. Toen was een analoge voltmeter voldoende om vrijwel alle fouten te kunnen vinden, daarna was er een simpele oscilloscoop bijgekomen. Maar de laatste jaren heb ik me moeten investeren in complexe meetapparatuur, met een multimeter alleen ben je niet veel meer.

Door de jaren heen heb ik mijn eigen technieken ontwikkeld voor foutopsporingen. De technieken die ik aanleerde op scholen vond ik te omslachtig en niet altijd accuraat. Ik was voor vereenvoudiging, een complexe situatie omzetten in een begrijpbare concept. Ik heb mijn technieken aan diverse studenten aangeleerd, en ze zijn me allemaal dankbaar. Die studenten zijn al allemaal ver geraakt.

Wat ook belangrijk is, zijn de soldeer skills. Goed kunnen solderen en leren werken met diverse soldeertoestellen is een extreme vereiste. Weten hoe je componenten los te solderen van de pcb, welke solduur je moet gebruiken, de juiste temperaturen, de soorten flux, enz. Er komt heel veel bij kijken om goed werk te kunnen leveren. Ik heb meerdere soldeerapparaten, elk voor zijn doel. Veel oefenen is belangrijk. Je moet alles goed onder controle houden voor degelijk en proper werk. Een slechte solduur kan de bron worden voor ernstige en onherstelbare defecten.

Op mijn leeftijd, en ook doordat ik onder zware medicatie zit tegen de pijn, zijn mijn skills minder geworden. Ik zal nooit aan iets beginnen als ik me niet volledig ontspannen voel, solderen aan moderne apparaten is een secuur werkje geworden en ik wil geen fouten maken. Maar toch blijf ik de technieken onderhouden en heb veel pcb’s liggen waar ik af en toe mijn soldeer skills op probeer. Als ik zie dat het op dat moment niet gaat stop ik, en ga rusten om daarna opnieuw te proberen.

Tot slotte geef ik mee, nooit opgeven, blijf studeren en leer met de diverse meettoestellen omgaan, onderhoud je soldeertechnieken en dan kom je ver en hebt een succesrijk bestaan. Leer uit je fouten, maak notities van wat er fout is gegaan, bestudeer ze en zorg dat je dezelfde fouten nooit meer maakt.

Chris de professor

Knutselen met elektronica

 Nieuw uit oud

Wat is dit op de bovenstaande foto, vraag je zich misschien af? Dit is iets wat ik gecreëerd heb uit een afbraak van een oude monitor.

 

Ik had nog een oude ViewSonic VX710 computermonitor rondslingeren die ik al lang niet meer gebruikte. Die monitor was goed gebruikt en vertoonde slijtage. In deze vorm wou ik het niet verkopen of wegschenken en ben het beginnen uit elkaar te halen, er zitten daar voor mij altijd iets in wat bruikbaar is. Het is tegenwoordig moeilijk om aan elektronische componenten te komen door de chipschaarste in de wereld.

Deze computermonitor zat stevig in elkaar met veel metaal en een berg schroeven. Dit metaal geef ik aan iemand die oud ijzer ophaalt. Het is een arme persoon en zo kan hij aan het metaal wat ik hem geef, toch een centje mee verdienen. Het is niet veel, maar het spreekwoord zegt, Wie het kleine niet eert, is het grote niet weert 😉

 

Er was veel lekkers te vinden in deze monitor. Van de meeste elektronische componenten heb ik de datasheets teruggevonden en sommige kan ik verwerken in het één of ander project.

De voeding zag me aantrekkelijk uit om daarmee aan de slag te gaan om er iets bruikbaar van te maken. Op die pcb zat ook de aansturing voor de CCFL (Cold Cathode Fluorescent Lamp). Ik heb die buisjes uit de monitor gesloopt en aangesloten op die voeding. 

Ik moest op zoek gaan naar het schema van die voeding, om de aansluitingen te vinden, en heb het gevonden. Mocht ik geen schema gehad hebben moest ik reverse engineering toepassen om dit gestart te krijgen. De voeding werkt goed, maar voor alle zekerheid heb ik een recap gedaan. Ik twijfelde nog om het CCFL gedeelte los te koppelen, maar omdat die buisjes nog goed waren liet ik het zitten.

 

In TinkerCad heb ik een behuizing ontworpen en geprint met mijn Anycubic MaxPro 3D printer. Ik heb de eerste beste rol PLA-filament van de plank genomen en het is fluo-geel geworden 😎

En zo is dit een raar modelletje 12 volt voeding geworden. Ideaal om iets te testen, want het kan moeiteloos 3 ampères aan en is kortsluiting en overbelasting beveiligd. En heb direct wat licht erbij om mijn projecten goed te kunnen zien 😃
 

Ik vraag me af wie na mijn dood de opruiming van mijn studio zal doen. Ze gaan het één en ander vinden waar ze serieuze vragen zullen bij hebben. Ik heb nogal in de loop van de jaren vreemde toestellen gemaakt. Mijn dood zal de hemel zijn voor andere elektronica hobbyisten 😄

 

Chris de professor

HDMI shit

 HDMI

Omdat ik problemen heb met bepaalde soorten televisies aan te sluiten via HDMI op bijvoorbeeld Nvidia Shield en andere soorten van computers, heb ik het één en het ander opgezocht en dit in een tekst gegoten. Er is extreem veel informatie over te vinden, je ziet het bos niet meer door de bomen. Er is veel verschil in de HDMI wereld. Het zou gestandaardiseerd moeten zijn, maar dit is dezelfde grap zoals in de USB wereld, daar hebben ze de USB C uitgevonden die vaak voor compatibiliteitsproblemen zorgen. Met HDMI is dito zo :-(

 

Hier een samenvatting wat ik heb gevonden:

HDMI (High-Definition Multimedia Interface) is een digitale interface voor de overdracht van audio- en videosignalen. Het wordt gebruikt om apparaten zoals computers, spelconsoles en Blu-ray spelers aan te sluiten op beeldschermen zoals tv's, monitoren en projectoren. HDMI ondersteunt high-definition video en audio, en kan videoresoluties tot 4K met 60 beelden per seconde en audioformaten zoals Dolby Atmos en DTS-X doorgeven. HDMI ondersteunt ook HDCP (High-bandwidth Digital Content Protection) om ongeoorloofd kopiëren van beschermde inhoud te voorkomen. HDMI-kabels zijn verkrijgbaar in verschillende lengtes en versies, zoals HDMI 1.4, HDMI 2.0 en HDMI 2.1, die verschillende niveaus van ondersteuning bieden voor functies zoals hogere resoluties en vernieuwingsfrequenties.

HDMI 1.4 werd uitgebracht in 2009 en ondersteunt 3D-video, Audio Return Channel (ARC) en 4K-resolutie met 24 frames per seconde. HDMI 2.0, uitgebracht in 2013, ondersteunt 4K-resolutie met 60 beelden per seconde en 32 audiokanalen. HDMI 2.0 ondersteunt ook dynamische synchronisatie van video- en audiostromen, wat zorgt voor een soepelere kijkervaring. HDMI 2.1, uitgebracht in 2017, ondersteunt 8K-resolutie met 60 beelden per seconde en 4K-resolutie met 120 beelden per seconde. Het ondersteunt ook eARC (Enhanced Audio Return Channel), wat de overdracht van hoogwaardige audioformaten zoals Dolby Atmos en DTS:X mogelijk maakt.

HDMI heeft ook verschillende andere functies, zoals CEC (Consumer Electronics Control), waarmee via HDMI aangesloten apparaten elkaar kunnen bedienen wanneer ze zijn aangesloten, en HDMI-CEC maakt one-remote-to-rule-them-all mogelijk, waarbij u alle via HDMI aangesloten apparaten met slechts één afstandsbediening kunt bedienen. Een andere functie is HDMI-ARC (Audio Return Channel), waarmee de TV via dezelfde HDMI-kabel audio terug kan sturen naar de audio-video-ontvanger of soundbar, zodat er geen aparte audiokabel nodig is.

HDMI-kabels zijn er in verschillende versies, zoals Standaard HDMI, High-Speed HDMI en Premium HDMI-kabels. Standaard HDMI kabels ondersteunen 1080p resolutie, terwijl High-Speed HDMI kabels 4K resolutie en hogere vernieuwingsfrequenties ondersteunen. Premium HDMI-kabels zijn ontworpen om een stabieler signaal en betere prestaties te leveren, maar ze zijn doorgaans duurder dan standaard of high-speed HDMI-kabels.

In het algemeen is HDMI een veelgebruikte standaard voor het overbrengen van audio- en videosignalen tussen apparaten. Het biedt high-definition video en audio, en vele functies zoals CEC, ARC en eARC om de ervaring van de gebruiker te verbeteren.

HDMI bevat ook een functie voor automatische formaatdetectie, "Deep Color" genaamd, die een hogere bitdiepte en een nauwkeurigere kleurweergave mogelijk maakt. Deze functie verhoogt het aantal kleuren dat op een scherm kan worden weergegeven, wat resulteert in levendigere en realistischere beelden.

Een ander kenmerk van HDMI is "x.v.Color", een uitbreiding van de kleurruimte die in het videosignaal wordt gebruikt. Hierdoor kan een breder scala aan kleuren op het scherm worden weergegeven, wat resulteert in nauwkeuriger en levendiger beelden.

HDMI bevat ook een functie voor automatische inhoudsverbetering, genaamd "x.v.Color" of "xvYCC", die het mogelijk maakt een breder kleurengamma weer te geven dan standaard RGB, wat resulteert in een nauwkeuriger en levendiger kleurweergave.

HDMI omvat ook "HDMI-CEC" (Consumer Electronics Control) waarmee meerdere apparaten met slechts één afstandsbediening kunnen worden bediend. Ook kunnen audio- en videobronnen automatisch worden omgeschakeld en kunnen aangesloten apparaten worden in- en uitgeschakeld.

HDMI omvat ook "EDID" (Extended Display Identification Data), een gegevensstructuur die door een beeldscherm aan een bronapparaat wordt verstrekt en die informatie bevat over de mogelijkheden van het beeldscherm en de ondersteunde resoluties. Hierdoor kan het bronapparaat zijn uitvoer automatisch aanpassen aan de best mogelijke resolutie en vernieuwingsfrequentie.

Samengevat is HDMI een krachtige en veelzijdige interface die een groot aantal functies biedt om de audio- en video-ervaring te verbeteren. Het ondersteunt high-definition video en audio, en kan videoresoluties tot 8K met 120 beelden per seconde en audioformaten zoals Dolby Atmos en DTS-X doorgeven. Het bevat ook functies zoals CEC, ARC, EDID en kleurverbetering die zorgen voor een meer naadloze en gebruiksvriendelijke ervaring.

Als u problemen hebt met het aansluiten van uw apparaten via HDMI, zijn er een paar dingen die u kunt proberen om het probleem op te lossen.

Controleer de aansluitingen: Controleer of de HDMI-kabel goed is aangesloten op zowel het bronapparaat als het weergaveapparaat. Controleer of er verbogen of beschadigde pinnen op de HDMI-aansluitingen zitten.

Controleer de kabel: Probeer een andere HDMI-kabel te gebruiken om te zien of dat het probleem oplost. Sommige kabels kunnen beschadigd zijn of kunnen het vereiste signaal niet overbrengen.

Controleer de instellingen van het bronapparaat: Zorg ervoor dat het bronapparaat is ingesteld om video en audio uit te voeren via de HDMI-poort. Sommige apparaten hebben meerdere opties voor video-uitvoer, zoals HDMI en VGA.

Controleer de instellingen van het weergaveapparaat: Controleer of het weergaveapparaat is ingesteld op de juiste ingangsbron. Sommige beeldschermen hebben meerdere HDMI-ingangen, dus het kan zijn dat u moet overschakelen naar de juiste ingang.

Controleer de HDMI-versie: Zorg ervoor dat zowel het bronapparaat als het weergaveapparaat dezelfde HDMI-versie ondersteunen. Als het bronapparaat HDMI 2.1 ondersteunt, maar het beeldscherm alleen HDMI 1.4, kunnen zich compatibiliteitsproblemen voordoen.

Controleer de stroomvoorziening: Controleer of zowel het bronapparaat als het weergaveapparaat zijn ingeschakeld en of er geen stroomproblemen zijn.

Probeer het apparaat opnieuw op te starten: Soms kan het opnieuw opstarten van de apparaten het probleem oplossen.

Als geen van de bovenstaande stappen het probleem oplost, kan het probleem liggen bij het bronapparaat, het beeldscherm of de HDMI-kabel. In dat geval moet u wellicht de fabrikant raadplegen voor verdere hulp of overwegen het defecte onderdeel te vervangen.

Hetzelfde als hierboven maar nu specifiek voor de Nvidia Shield:

Als u problemen ondervindt met uw Nvidia Shield bij het aansluiten op een weergaveapparaat via HDMI, zijn er een paar dingen die u kunt proberen om het probleem op te lossen:

Controleer de HDMI-kabel: Zorg ervoor dat de HDMI-kabel goed is aangesloten op zowel de Nvidia Shield als het weergaveapparaat. Probeer een andere HDMI-kabel te gebruiken om te zien of dat het probleem oplost.

Controleer de instellingen van het Shield: Zorg ervoor dat de Shield is ingesteld om video en audio via de HDMI-poort uit te voeren. Ga naar het instellingenmenu van het Shield en controleer de video- en audio-instellingen om ervoor te zorgen dat de juiste uitvoer is geselecteerd.

Controleer de instellingen van het weergave-apparaat: Zorg ervoor dat het weergave-apparaat is ingesteld op de juiste ingangsbron. Sommige weergaveapparaten hebben meerdere HDMI-ingangen, dus het kan zijn dat u naar de juiste moet overschakelen.

Controleer de resolutie: Zorg ervoor dat de resolutie op de Shield en het weergaveapparaat overeenkomen. Als de resolutie op de Shield is ingesteld op 4K, maar het weergaveapparaat ondersteunt alleen 1080p, kunt u compatibiliteitsproblemen ondervinden.

Controleer op updates: Zorg ervoor dat de Shield de laatste firmware-updates heeft. Ga naar het instellingenmenu van de Shield en controleer op updates.

Start de Shield opnieuw op: Soms kan het opnieuw opstarten van de Shield het probleem oplossen.

Controleer op compatibiliteit: Als u een monitor of tv gebruikt die niet compatibel is met de Shield, kan dit problemen veroorzaken. Zorg ervoor dat uw weergave-apparaat HDMI 2.0 of hoger ondersteunt.

Als geen van de bovenstaande stappen voor probleemoplossing het probleem oplost, kan het probleem liggen bij het Shield, de HDMI-kabel of het weergave-apparaat. In dit geval moet u mogelijk Nvidia of de fabrikant van het beeldscherm raadplegen voor verdere hulp of overwegen het defecte of niet compatibele onderdeel te vervangen.

In het kort herhaald, bekende problemen die kunnen optreden bij HDMI-verbindingen:

Geen signaal: Dit is een van de meest voorkomende HDMI-problemen, waarbij het beeldschermapparaat geen signaal ontvangt van het bronapparaat. Dit kan worden veroorzaakt door een defecte HDMI-kabel, onjuiste instellingen op het bronapparaat of een defect bronapparaat.

Audio en video lopen niet synchroon: Dit probleem doet zich voor wanneer de audio en video niet synchroon lopen, wat resulteert in een merkbare vertraging tussen het geluid en het beeld. Dit kan worden veroorzaakt door een defecte HDMI-kabel, onjuiste instellingen op het bronapparaat of een probleem met het weergaveapparaat.

Audioformaat wordt niet ondersteund: Sommige HDMI-apparaten ondersteunen bepaalde audioformaten niet, wat resulteert in geen geluid of geluid van lage kwaliteit.

HDCP-fouten (High-bandwidth Digital Content Protection): Dit is een vorm van digitale kopieerbeveiliging die problemen kan veroorzaken bij het aansluiten van apparaten die verschillende HDCP-versies hebben. Dit kan resulteren in een leeg scherm of een "HDCP error" bericht.

Onjuiste resolutie: Als de resolutie op het bronapparaat en het weergaveapparaat niet overeenkomen, kan dit resulteren in een wazig of vervormd beeld.

HDMI handshake problemen: Dit gebeurt wanneer het bronapparaat en het weergaveapparaat niet in staat zijn een verbinding tot stand te brengen en over de instellingen te onderhandelen. Dit kan worden veroorzaakt door een defecte HDMI-kabel, onjuiste instellingen op het bronapparaat of een probleem met het beeldscherm.

Interferentie: Dit kan optreden wanneer er interferentie is van andere elektronische apparaten, zoals draadloze routers of andere HDMI-apparaten.

Compatibiliteitsproblemen: Sommige apparaten zijn mogelijk niet compatibel met bepaalde HDMI-versies of functies, waardoor problemen met de verbinding ontstaan.

Sommige van de bovenstaande problemen kunnen worden veroorzaakt door een defecte HDMI-kabel of een kabel met een oude versie, dus u kunt een nieuwe kabel proberen om te zien of dat het probleem oplost.

Veel succes, mijn haar is al flink grijs door geworden :-)

Chris de professor

 

Supercondensators

 Supercondensators

Ik experimenteer veel met supercondensators en ik vind het fascinerend hoeveel stroom ze kunnen opslaan. Ik heb een 3000 Farad van 2,8 volt in huis en kan daar al wat mee. Ik heb een experiment gedaan met een upconverter die deze 2,8 volt omzet naar 12 volt en hiermee voor een lange tijd een 12 volt ledstring laten branden.

Hier wat meer informatie:

Een supercondensator, ook wel ultracondensator genoemd, is een type condensator dat een grote hoeveelheid elektrische energie kan opslaan in een kleine fysieke ruimte. In tegenstelling tot traditionele condensatoren, die energie opslaan door de accumulatie van elektrische lading op twee geleidende platen, slaan supercondensatoren energie op in een elektrische dubbele laag die wordt gevormd op het oppervlak van een geleidend materiaal, zoals actieve kool. Hierdoor kunnen zij een veel hogere energie- en vermogensdichtheid hebben dan traditionele condensatoren.

Supercondensatoren worden op verschillende manieren gebruikt, onder meer in energieopslagsystemen, vermogenselektronica en vervoer. In sommige toepassingen kunnen zij worden gebruikt als alternatief voor batterijen, aangezien zij een langere levensduur hebben en sneller kunnen worden opgeladen en ontladen. Zij kunnen ook worden gebruikt in combinatie met batterijen om de algemene prestaties van een systeem te verbeteren.

Supercondensatoren zijn beschikbaar in een groot aantal maten en ontwerpen, en kunnen worden gemaakt van een verscheidenheid aan materialen, waaronder actieve kool, grafeen en metaaloxiden. De prestaties van een supercondensator worden bepaald door een aantal factoren, waaronder de oppervlakte van het geleidende materiaal, de dikte van de elektrische dubbele laag en de gebruikte elektrolyt.

Over het geheel genomen zijn supercondensatoren een veelbelovende technologie met een breed scala van potentiële toepassingen. Naarmate het onderzoek en de ontwikkeling van de supercondensatortechnologie voortschrijden, wordt verwacht dat de energiedichtheid en de vermogensdichtheid ervan zullen blijven verbeteren, waardoor zij in bepaalde toepassingen een nog levensvatbaarder alternatief worden voor batterijen.

Supercondensatoren kunnen worden ingedeeld in twee typen op basis van de manier waarop zij energie opslaan: elektrostatisch en elektrochemisch.

Elektrostatische supercondensatoren slaan energie op door de accumulatie van elektrische lading op het oppervlak van een geleidend materiaal, zoals actieve kool. Zij hebben een zeer hoge capaciteit maar een lage energiedichtheid. Zij staan ook bekend als elektrische dubbellaagse condensatoren (EDLC's) of supercondensatoren van type 1.

Elektrochemische supercondensatoren, ook bekend als pseudocapacitors of supercondensatoren van type 2, slaan energie op door middel van een omkeerbare chemische reactie die plaatsvindt op het grensvlak tussen het geleidende materiaal en een elektrolyt. Zij hebben een lagere capaciteit dan elektrostatische supercondensatoren, maar een hogere energiedichtheid.

Hybride supercondensatoren zijn een combinatie van type 1- en type 2-supercondensatoren. Zij zijn een combinatie van twee condensatoren, de ene is een EDLC en de andere een pseudocapacitor.

Supercondensatoren hebben een aantal voordelen ten opzichte van batterijen, waaronder een langere levensduur, het vermogen om een groter aantal laad- en ontlaadcycli te doorstaan, en snellere laad- en ontlaadtijden. Zij belasten het milieu ook relatief weinig in vergelijking met batterijen, wat voor bepaalde toepassingen nuttig kan zijn.

Supercondensatoren hebben echter ook enkele beperkingen. Zij hebben momenteel een lagere energiedichtheid dan batterijen, waardoor zij niet voor alle toepassingen geschikt zijn. Ook zijn de kosten per eenheid opgeslagen energie hoger dan bij batterijen.

Supercondensatoren zijn een veelbelovende technologie met een groot aantal potentiële toepassingen. Zij hebben voordelen ten opzichte van batterijen, zoals een langere levensduur, een snellere laad- en ontlaadtijd en een gering milieueffect. Momenteel hebben zij echter een lagere energiedichtheid en zijn zij duurder per eenheid opgeslagen energie. Naarmate het onderzoek naar en de ontwikkeling van de supercondensatortechnologie voortschrijden, zullen deze beperkingen naar verwachting worden overwonnen, waardoor zij in bepaalde toepassingen een nog levensvatbaarder alternatief voor batterijen zullen worden.

De grootste supercondensatoren die momenteel op de markt zijn, hebben doorgaans een capaciteit van enkele honderden tot enkele duizenden farads. Deze supercondensatoren worden hoofdzakelijk gebruikt in grootschalige energieopslagsystemen en industriële toepassingen.

Sommige fabrikanten bieden bijvoorbeeld supercondensatoren aan met een capaciteit tot 3000 Farads; deze zijn bedoeld voor toepassingen met een hoog vermogen, zoals in elektrische bussen, trams en treinen. Zij worden gebruikt in combinatie met batterijen voor regeneratief remmen en voor het besparen van piekvermogen.

Een ander voorbeeld, supercondensatoren met een capaciteit tot 5000 Farads, zijn beschikbaar voor energieopslagtoepassingen op netwerkschaal. Deze supercondensatoren kunnen grote hoeveelheden energie snel opslaan en ontladen, waardoor zij nuttig zijn om het netwerk in evenwicht te houden tijdens perioden van grote vraag.

Opgemerkt zij dat de capaciteit van een supercondensator niet de enige factor is die de prestaties ervan bepaalt. Andere belangrijke factoren zijn de spanning, de vermogensdichtheid en het aantal laad- en ontlaadcycli dat het apparaat aankan.

Kortom, de grootste supercondensatoren die momenteel op de markt zijn, hebben een capaciteit van enkele honderden tot enkele duizenden farads. Deze supercondensatoren worden hoofdzakelijk gebruikt in grootschalige energieopslagsystemen en industriële toepassingen zoals elektrische bussen, trams, treinen, energieopslag op netniveau en andere toepassingen met een hoog vermogen.

De "beste" supercondensator hangt af van de specifieke toepassing en de eisen van de gebruiker. Verschillende supercondensatoren hebben verschillende kenmerken en presteren beter in bepaalde toepassingen.

Zo hebben supercondensatoren op basis van actieve kool een hoog specifiek oppervlak, waardoor zij zeer geschikt zijn voor toepassingen met een hoog vermogen, zoals regeneratief remmen in elektrische voertuigen. Supercondensatoren op basis van grafeen daarentegen hebben een hoog geleidingsvermogen, waardoor zij zeer geschikt zijn voor energierijke toepassingen zoals energieopslag op netwerkschaal.

Supercondensatoren gemaakt met metaaloxiden, zoals pseudocapacitoren, hebben een hoge energiedichtheid, waardoor zij geschikt zijn voor toepassingen die een hoge energieopslag in een kleine ruimte vereisen, zoals draagbare elektronische apparaten, noodstroomvoorziening en energiewinning.

Hybride supercondensatoren zijn ook een goede optie, zij zijn een combinatie van type 1 en type 2 supercondensatoren, zij hebben de voordelen van beide typen, hoge vermogensdichtheid en hoge energiedichtheid.

Bij het kiezen van een supercondensator is het belangrijk rekening te houden met factoren zoals de vereiste capaciteit, de spanning, de vermogensdichtheid en het aantal laad- en ontlaadcycli dat het apparaat aankan. Ook de kosten, de omvang en het milieueffect van het apparaat moeten in aanmerking worden genomen.

Om kort te zeggen, de "beste" supercondensator hangt af van de specifieke toepassing en de eisen van de gebruiker. Verschillende supercondensatoren hebben verschillende kenmerken en presteren beter in bepaalde toepassingen. Supercondensatoren op basis van geactiveerde koolstof zijn zeer geschikt voor toepassingen met een hoog vermogen, supercondensatoren op basis van grafeen zijn zeer geschikt voor toepassingen met veel energie en supercondensatoren op basis van metaaloxiden hebben een hoge energiedichtheid en zijn geschikt voor toepassingen waarbij veel energie moet worden opgeslagen in een kleine ruimte. Hybride supercondensatoren zijn ook een goede optie omdat zij de voordelen hebben van beide typen, hoge vermogensdichtheid en hoge energiedichtheid.

Verdere ontwikkelingen in de toekomst:

Er zijn verschillende nieuwe ontwikkelingen gepland voor de toekomst van de supercondensatortechnologie. Onderzoekers en fabrikanten werken aan de ontwikkeling van nieuwe materialen, ontwerpen en fabricagetechnieken om de prestaties van supercondensatoren te verbeteren en ze levensvatbaarder te maken voor een groter aantal toepassingen.

Enkele van de nieuwe ontwikkelingen die gepland zijn voor de toekomst van de supercondensatortechnologie zijn:

Ontwikkeling van nieuwe materialen: Onderzoekers werken aan de ontwikkeling van nieuwe materialen met verbeterde eigenschappen zoals een hoger geleidingsvermogen, een hoger specifiek oppervlak en een grotere stabiliteit. Deze materialen omvatten grafeen, koolstofnanobuizen en metaal-organische kaders (MOF's).

Ontwikkeling van nieuwe elektrolyten: Onderzoekers werken aan de ontwikkeling van nieuwe elektrolyten met verbeterde eigenschappen zoals een hoger geleidingsvermogen, een hogere stabiliteit en een betere thermische stabiliteit. Deze elektrolyten omvatten ionische vloeistoffen en elektrolyten in vaste toestand.

Ontwikkeling van nieuwe fabricagetechnieken: Onderzoekers werken aan de ontwikkeling van nieuwe fabricagetechnieken om de prestaties van supercondensatoren te verbeteren. Deze technieken omvatten 3D printen en roll-to-roll productie.

Ontwikkeling van nieuwe ontwerpen: Onderzoekers werken aan de ontwikkeling van nieuwe ontwerpen voor supercondensatoren om hun prestaties te verbeteren en ze geschikter te maken voor specifieke toepassingen. Deze ontwerpen omvatten asymmetrische supercondensatoren en gestapelde supercondensatoren.

Naast bovengenoemde ontwikkelingen werken onderzoekers ook aan de ontwikkeling van supercondensatoren die bij hoge temperaturen kunnen werken, waardoor ze geschikt zouden zijn voor gebruik in ruwe omgevingen. Zij werken ook aan de ontwikkeling van supercondensatoren die kunnen worden geïntegreerd in stoffen en andere flexibele materialen, waardoor zij geschikt zijn voor gebruik in draagbare elektronica en andere flexibele apparaten.

Kortom, er zijn verschillende nieuwe ontwikkelingen gepland voor de toekomst van de supercondensatortechnologie, waaronder de ontwikkeling van nieuwe materialen, elektrolyten, fabricagetechnieken, ontwerpen en de integratie van supercondensatoren in flexibele materialen. Deze nieuwe ontwikkelingen zullen naar verwachting de prestaties van supercondensatoren verbeteren en ze levensvatbaarder maken voor een groter aantal toepassingen, waaronder ruwe omgevingen en flexibele apparaten.

Chris de professor

Joule-thief

Een dief die functioneel is

Soms geef ik een demonstratie van een Joule-thief. Zelf heb ik diverse schakelingetjes in elkaar gefabriceerd die met de weinige componenten zeer goed werken. Maar onlangs heb ik in China kant en klare Joule-thieves aangekocht. Het zijn minuscule moduletjes die zeer goed werken. Je hebt ze in versies van 3,3 volt en 5 volt uitgangsspanning en ze beginnen al goed te werken bij 0,8 volt. Ze zijn spotgoedkoop te verkrijgen. Onderaan deze blog geef ik een kleine demonstratie van zo’n module en dit met een bijna lege AAA batterij en 4 parallel geschakelde led’s van 1 watt en 3v3 werkspanning.

 

Wat is een Joule-thief in detail uitgelegd:

Een Joule-thief is een eenvoudige schakeling waarmee een batterij een belasting kan aandrijven met een lagere spanning dan de nominale spanning van de batterij. De schakeling wordt een "Joule-thief" genoemd omdat zij energie "steelt" van de batterij door er kleine hoeveelheden stroom aan te onttrekken, zelfs wanneer de spanning van de batterij zeer laag is.

De schakeling bestaat meestal uit een transformator, een schakeltransistor en een diode. De transformator verhoogt de spanning van de batterij en de transistor schakelt de schakeling snel aan en uit, waardoor een gepulseerde uitgang ontstaat die naar de belasting wordt geleid. De diode voorkomt dat de in de transformator opgeslagen energie terugvloeit naar de batterij wanneer de transistor is uitgeschakeld.

Joule-thieves kunnen worden gebruikt om een grote verscheidenheid aan belastingen te voeden, zoals led's, kleine motoren en zelfs sommige kleine elektronische apparaten. Ze zijn bijzonder nuttig in toepassingen waar de batterijspanning naar verwachting aanzienlijk zal dalen, zoals in systemen op zonne-energie of in apparaten die batterijen gebruiken die het einde van hun levensduur naderen.

Een Joule-thief is een zeer eenvoudige en goedkope schakeling, die gemakkelijk kan worden gebouwd met een klein aantal componenten. Ze zijn ook gemakkelijk te gebruiken, omdat ze geen aanpassingen of speciale instellingen vereisen.

Vanwege hun eenvoud en efficiëntie zijn Joule-thieves populair geworden in doe-het-zelf- en hobbyprojecten, waar ze vaak worden gebruikt om batterijen en andere elektronische componenten opnieuw te gebruiken of de levensduur ervan te verlengen.

Joule-thieves zijn bijzonder nuttig voor toepassingen met een laag vermogen waarbij de belasting een lagere spanning vereist dan de batterijspanning. De schakeling kan de spanning verhogen en een constante output handhaven, zelfs als de batterijspanning daalt. Dit maakt ze ideaal voor gebruik in draagbare elektronische apparaten, zoals zaklampen, radio's en sensoren, die worden gevoed door batterijen die niet volledig zijn opgeladen of die het einde van hun levensduur naderen.

Joule-thieves kunnen ook worden gebruikt in zonne-energiesystemen, waar ze kunnen helpen een constante uitgangsspanning van een zonnecel te handhaven, zelfs als het niveau van het zonlicht verandert. Hierdoor kan de zonnecel zelfs bij weinig licht de belasting blijven voeden.

Een andere toepassing van Joule-thieves is in verlichtingssystemen met lage spanning, zoals led-verlichting. led's hebben een constante en consistente spanning nodig om goed te functioneren, en Joule-thieves kunnen helpen die spanning te handhaven, zelfs als de accuspanning daalt.

Het is vermeldenswaard dat het Joule-thief circuit niet het meest efficiënte circuit is, maar het is zeer eenvoudig en goedkoop te bouwen en het kan zeer nuttig zijn in een breed scala van toepassingen waar efficiëntie niet de belangrijkste zorg is.

Samengevat is de Joule-thief een eenvoudige schakeling waarmee een batterij een belasting kan aandrijven met een lagere spanning dan de nominale spanning van de batterij. Het is nuttig voor toepassingen met een laag vermogen, met name voor toepassingen die een constante uitgangsspanning vereisen als de batterijspanning daalt. Het is een eenvoudige, goedkope en gemakkelijk te gebruiken schakeling die vaak wordt gebruikt in doe-het-zelf- en hobbyprojecten.

De basiscomponenten die nodig zijn om een Joule-thief-schakeling te bouwen zijn:

Een transformator: Dit is de kerncomponent van de schakeling en is verantwoordelijk voor het opvoeren van de spanning van de batterij. De transformator die in een Joule-thief-schakeling wordt gebruikt is meestal een transformator met een ferrietkern en een zeer hoge omwentelingsverhouding, zoals een verhouding van 1:100 of 1:200.

Een schakeltransistor: Deze component wordt gebruikt om de schakeling snel aan en uit te schakelen, waardoor een gepulseerde uitgang ontstaat die aan de belasting wordt toegevoerd. Gebruikelijke soorten transistors in Joule-thief-schakelingen zijn bipolaire transistors (zoals het NPN- of PNP-type) en veldeffecttransistors (zoals het N-kanaals- of P-kanaalstype).

Een diode: Deze component wordt gebruikt om te voorkomen dat de in de transformator opgeslagen energie terugvloeit naar de batterij wanneer de transistor is uitgeschakeld. Een gebruikelijke diode die in Joule-thief-schakelingen wordt gebruikt is een standaard siliciumdiode.

Een weerstand: Deze component wordt gebruikt om de stroom door de transistor te beperken en hem te beschermen tegen schade.

Een belasting: Dit is de component die de Joule-thief schakeling moet voeden. De belasting kan van alles zijn, van een LED tot een kleine motor tot een klein elektronisch apparaat.

Dit zijn de basiscomponenten die je nodig hebt om een Joule-thief schakeling te bouwen. U kunt ook een optionele condensator over de basis en emitter van de transistor plaatsen om de schakeling te stabiliseren.

De exacte componenten en waarden die in een Joule-thieveschakeling worden gebruikt, hangen af van de specifieke toepassing en de gewenste uitgangsspanning en -stroom. Het is belangrijk de juiste transformator en transistor te gebruiken voor de specifieke spannings- en stroomvereisten van de belasting.


Chinese Joule-thief demonstratie:

 

Chris de professor